تاریخنگار

پایگاه داده های تاریخی و کتابشناسی

تاریخنگار

پایگاه داده های تاریخی و کتابشناسی

تاریخنگار

آرمان وبگاه تاریخنگار ، پیشکش داده های سودبخش در زمینه تاریخ و فرهنگ است و تلاش دارد تا راهنمای کوچکی برای دانش پژوهان پرسشگر و کوشا باشد. ایدون چنین باد.
نشانی پست الکترونیکی تاریخنگار در قسمت «تماس با من» درج است

طبقه بندی موضوعی

محبوبیت حجاز برای مسلمانان، سبب شده است تا در طول تاریخ اسلام، مسلمانان، از هر طایفه و نژاد، به آن علاقه مند شده و بر آن باشند تا یک تصور جغرافیایی درست از آن در اذهان خویش داشته باشند. به دست آوردن این تصور، زمینه فراهم آمدن نوعی معرفت جغرافیایی را نسبت به این دیار در میان بیشتر فرهنگ های عربی و غیر عربی در نقاط مختلف عالم اسلام از شرق اسلامی نا غرب آن فراهم کرده است.

ایرانیان و به طور وسیع تر، جماعت فارسی زبان نیز که زبانشان پس از عربی دومین زبان جهان اسلام بوده و هست، در زمینه های ادب و تاریخ حرمین و جایی که آن را دیار عرب می خواندند، تلاش هایی داشته اند. آن چه آنان را به این تلاش واداشته وجود نوعی پیوند دینی و عاطفی با حرمین شریفین بوده و به همین جهت، آنچه در فارسی در باره حرمین نوشته می شده، در همین چهارچوب، یعنی فضای دینی و عاطفی این شهر بوده است. این فضا انگیزه شناخت دیار عرب را در آنان پدید آورده و زمینه را برای نوعی «حجازشناسی» در متون جغرافیایی و تاریخی پدیده آمده میان ایرانیان، فراهم کرده است.

در اینجا سه یادآوری لازم است:

1- میراث علمیِ دانشِ جغرافی در دنیای اسلام، گاه توسط مؤلفان حوزه ایرانی، گاه توسط مؤلفان ساکن در حوزه عربیِ مرکزی و

زمانی هم توسط نویسندگانی از حوزه مغرب اسلامی پدید آمده است; نویسندگانی مانند ابوزید بلخی (تولد در حدود 235 و زنده تا حوالی 308)، ابواسحاق فارسی اصطخری (نویسنده «المسالک و الممالک» که حوالی سال های 318 ـ 321 تألیف شده) و ابوعبدالله جیهانی و نویسنده مجهول کتاب «حدود العالم» (احتمالا از اهالی جوزجان، و تألیف شده در حوالی سال 372) در حوزه ایران، و کسانی مانند ابن واضح یعقوبی (نویسنده کتاب «البلدان» و ابن حوقل (نویسنده «صورة الارض» که در میانه قرن چهارم تألیف شده) و مسعودی و قدامة بن جعفر در حوزه عربی مرکزی و مقدسی در غرب اسلامی می زیستند. بنابراین، دانش جغرافیِ اسلامی، با همراهی کاوشگرانی از سراسر جهان اسلام، از شرق تا غرب، در دامن تمدن اسلامی رشد کرد.

2- آثار جغرافیِ کلاسیک، از نوشته های بلخی و اصطخری آغاز می شود و به کتاب پر ارج «احسن التقاسیم» مقدسی، که حاصل روندی طولانی در نگارش های جغرافیایی منظم است، پایان می پذیرد. بعدها و همان زمان، صورت های دیگری هم از دانش جغرافی پدید آمد که البته نمی توان آنها را جزو آثار کلاسیک در علم جغرافیا به حساب آورد. تواریخ محلّی; مانند «تاریخ جرجان»، «اخبار اصبهان» و «التدوین فی اخبار قزوین»، که بخش عمده ای از آن ها اطلاعات جغرافی است، در این شمار است. سفرنامه ها را هم می توان در همین ردیف به حساب آورد.

گفتنی است که دانش جغرافی از علم منازل برای طی کردن راه ها (برای برید یا حج) آغاز شد و کم کم به استقلال رسید.

3- بسیاری از منابع جغرافیایی قدیم، تألیف مؤلفان ایرانی است که آنها را به عربی یا فارسی می نگاشتند. حتی برخی از آن ها که عربی بود، در همان روزگار قدیم به فارسی هم درآمد. این درآمیختگی به حدی بود که در حال حاضر، به لحاظ تاریخی، روشن نیست که برای مثال، تحریر نخست کتاب «مسالک و ممالک» اصطخری، به عربی بوده و سپس به فارسی درآمده یا در اصل فارسی بوده و سپس عربی شده است. نیز حائز اهمیت است که بحث «راه حج» یکی از انگیزه های مهم برای پدید آمدن کتاب های جغرافی در دنیای اسلام بوده است. از سو دیگر، آن چه در منابع جغرافیِ قدیم فارسی و عربی تولید شده، در حوزه ایرانی، در رابطه با حجاز به ویژه حرمین شریفین است. بر مبنای این نگرش، مرکز زمین کعبه معظّمه و طبعاً مکه مکرّمه است. این مرکزیت، بیش از آنکه توجیه جغرافیایی داشته باشد، توجیه مذهبی دارد. در روایات، روز 25 ذی قعده به عنوان روز دحو الأرض نامگذاری شده و گفته می شود به معنای روزی است که زمین از زیر کعبه بسط یافت.

وقتی به لحاظ زمانی به قرون معاصر می رسیم ، منابع تازه ای در ادب ایرانی به دست می آید که برای شناخت دیار عرب به ویژه حجاز اهمیت زیادی دارد. از جمله در قرن سیزدهم هجری است که آثار فراوانی توسط زائران ایرانی در باره حجاز به خصوص حرمین شریفین نوشته شد. 

برگرفته از مقاله مفصل رسول جعفریان در پایگاه Hawzeh.net

۱ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۳ ارديبهشت ۹۶ ، ۱۳:۱۷
تاریخنگار


فرا رسیدن زمان جوانی آبسال و بهار دل انگیز بر همه مردمان ایران زمین

و

 دوستداران و پیروان فرهنگ آریایی


 خجسته باد


از یزدان پاک سال خوش و پر باری را برای ایرانیان آرزومندم

۲ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۱ فروردين ۹۶ ، ۱۲:۱۱
تاریخنگار

مدت 7 سال است که نویسنده این سطرها به کار وبلاگ نویسی مشغول بوده و هست و اکنون دیگر مجالی و از همه مهمتر انگیزه ای برای ادامه کار در خود نمی بیند و در نتیجه :


از آغاز سال 1396 وبلاگ تاریخنگار  تعطیل خواهد شد 


دلیلش را نمی توان در این فرصت کوتاه و بدین سان گفت. فقط به همین نکته بسنده می کنم که :

در زمانه ای که شبکه های نوین مجازی چون تلگرام ، خوانندگان فضای وب را فریفته تسلط ذهنی خود کرده اند و مردم ترجیح می دهند از ابزار جامعتر و آزادانه تری برای تبادلات اجتماعی و فرهنگی خود بهره بگیرند، وبلاگ نویسی شاید کاری نارسا و کم اثر باشد. 


بنا بر این باید به عرصه جدید دیگری وارد شد. میدانی نویافته و فراگیر که مخاطبان بیشمارش نیازمند تعلم فرهنگی هستند. اگر بتوانم معلم خوب و باجربزه ای باشم.


والسلام

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۳۰ اسفند ۹۵ ، ۰۸:۵۸
تاریخنگار

فهرست سفیران فرانسه در ایران

1- پیر دو پروانس  1628

2- لابوله لاگوز   1664

3- فرانسوا پیکه   1682

4- دوسلان  1689

5- پائولی     1708

6- پیر میشل   1716 

7- آنژ دوگاران   1753

8- سیور سیمون  1784 

9- آنتون سوبوف  1795  

10- آنتوان اولیویه  1795

11- آمده ژوبر   1807

12- کلود گاردان  1807

13- لوران دوسرسی  1839

14- سارتیژ    1847

15- بنه دتی   1855

16- آگوست بوره  1855

17- فرانسوا پیشون   1857

18- جوزف گوبینو   1861

19- ماسیناک  1864

20- دو ویر   1867

21- گاستون بل  1871

22- ملینو  1872

23- تریکو  1879

24- دوبلی  1881

25- سوهو 1898

26- بوگاول  1900

27- دوفرانس  1902

28- دوسکس   1905

29- دولامارتینیر  1907

30- ریمون لاکنت  1907

31- بونین  1908

32- پرووست  1918

32- بووزوم  1921

33- گاستون مورگراس  1925

34- ویلدن  1930

35- ژان پوزی  1934

36- ژان هلو  1940

37- پیر لافن  1946

38- فرانسوا کوله  1950

39- ژاک امیل پاریس  1955

40- هانری رو  1956

41- رنه سیوان  1961

42- فرانسوا چارلز رو  1969

43- روبر دو سوزا   1970

44- لژیه دلاسوسا  1977

45- رائول دلای 1977

46- گی جورجی  1980

46- پیر لافرانس(کاردار)  1986

47- ژان پل تووی   1987

48-کریستین گراف 1988

49- هوبر دو وردیه 1991

50- ژان پیر ماسه 1994

51- فیلیپ دو سورمان 1998

52- فرانسوا نیکولو  2001

53- برنارد پولتی  2005

54- رنه سالین  2010

55- برونو فوشه  2011

56- فرانسوا سنمو  2016

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۹ اسفند ۹۵ ، ۱۲:۱۰
تاریخنگار

فهرست سفیران آلمان در ایران تا امروز

1-- ارنست فن برانشویک  1885

2- گوستاو شواینسبرگ  1886

3- نیکلاس والویتز  1893

4- گونتر گریبنو  1895

5- آرتور فن رکس  1898

6- ویلهلم اشمتریخ  1906

7-  آلبرت وایکرایسنی 1908

8- هنریخ فن رویس 1912

9- فیلیپ واسل  1915

10- ویلامویتز مولندرف  1916

11- رودلف نادولنی 1916

12- رودلف زومر  1919

13- فردریک شولمبرگ  1922

14- ویپرت فن بلوشر 1931

15- یوهانس اسمند  1935

16- اروین اتل  1939

17- لوتز گیل هامر  1953

18- راینهولد اونگرن استرتبرگ 1959

19- فرانتز باخ 1964

20-گئورگ فن لیلنفلد 1968

21- هانس گئورگ ویگ 1974

22- گرهارد ریتزل  1977

23- ینس پترسون 1981

24- آرمین فریتاگ 1986

24- راینهولد  شنک 1992

25- هورست باخمان  1995

26- کلاوس زلر  1998

27- رودیگه ریلز  2000

28- پل فن مالتزان  2003

29-هربرت هونزویتس 2006

30-  برند اربل  2009

31-   مایکل استرن برگ    2013

31-  میکائیل کلور برشتولد    2016

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۹ اسفند ۹۵ ، ۱۲:۰۶
تاریخنگار